با اینکه اسباب کشی کردیم ولی مامان هنوز تو خونه قبلی میاد و می ره و خرت و پرت هایی رو که در طول این 12 سال این ور اون ور خونه پخش و پلا کردیم، جمع و جور می کنه.اسباب کشی از یه خونه ی 3 طبقه ی نه چندان بزرگ، به یه خونه ی 1 طبقه ی نه چندان بزرگ کار آسونی نیس.اونجا اتاقم 3*4 بود و این جا 3*3 .به اندازه 1متر مکعب از وسایل اتاقم جا گذاشتم تو خونه قبلی.

امروز منم با مامان رفته بودم مطمئن شم همه ی چیزایی رو که جا گذاشتم،دیگه لازم ندارم، بعد از اسباب کشی اولین بار بود که می رفتم. وارد حیاط خونه شدم، دلم برای باغچه ی کوچولوی خونمون تنگ شده بود، بعد 12 سال هنوز می تونم وجود گلای آفتاب گردون رو حس کنم، با اینکه دیگه نیستن.اولا که اسباب کشی کرده بودیم اینجا ،آفتاب گردون کاشته بودیم . من و الدوز تو حیاط مسابقه می ذاشتیم. هر کی بیشتر تخمه بچینه ، فرداش اختیار دوچرخه دست اون بود... و من امروز خودمو تو یه گوشه از حیاط دیدم که بالاخره بیشتر از الدوز تخمه چیده بودم و فرداش یه دل سیر دوچرخه سواری کردم و آخرش از خستگی کنترل دوچرخه از دستم در رفت و کوبیده شدم زمین، چراغ دوچرخه شکست و زانوم بد جوری زخمی شد. 7-8 سال پیش اسفند ماه که باغچه رو مرتب می کردیم، مامان و بابا آفتاب گردونارو کندن، چون گنجیشکا میومدن تو حیاط و تخم آفتاب گردونارو می خوردن و حیاط کثیف می شد. بعد اون سال که دیگه آفتاب گردونی در کار نبود که من و الدوز مسابقه بذاریم، زیاد دوچرخه سواری نکردیم.هیچ کدوممون. حیاط هم دیگه کثیف نشد.